انسان از طرفی فطرتا خدا جو، دیندار و دین مدار است و از طرف دیگر به علل و عوامل درونی و بیرونی به دین و احکام دینی پشت میکند و آن را ناچیز و حقیر شمرده یا خرافه و افسانه میخواند. در جامعه امروزی افغانستان که حالت سنّتی خاص خودش را دارد و از جانبی هم بحرانهای سیاسی- اجتماعی- فرهنگی قریب به نیم قرن، همه چیز را ویران ساخته و زیر بناهای اقتصادی و اعتقادی مردم را از ریشه ویران ساخته است؛ مخصوصا با تجاوز ارتش سرخ شوروی، جنگهای داخلی، حکومت قرن حجری طالبانی و اخیرا تهاجم غربیها و بالاخره دست یافتن مردم به انترنت با گسترش و عمومیّت تکنولوژی ارتباطی- جهانی، فکر و فرهنگ اسلامی، با تحولات و تغییرات مواجه شده است که میتوان آن را دین گریزی نامید و این موضوع از نگرانیهای جدّی و مسأله ساز خانوادهها و آگاهان اجتماعی، فرهنگیان دلسوز و نسل دیندار و متولّیان دین(علمای دین و حوزههای علمیه) به حساب میآید. در این تحقیق ضمن تعریف کوتاه از دین و اصول اعتقادی آن با اشاره به وضعیت نا بسامان فعلی و تاریخی کشور، مهم ترین عوامل دین گریزی یا کاهش باورهای دینی جوانان با نگاه به قرآن کریم بررسی و تحلیل شده است.